نام تجاری: آزامون، برکاپرین، ایمونوپرین، ایموران

خلاصه:

گروه دارویی: ضدرماتیسم، کاهنده ایمنی
خطر مصرف اضافی: متوسط
میزان وابستگی: کم
داشتن نسخه: لازم
به صورت ژنریک: بله



معرفی دارو:
آزاتیوپرین یک دارو سرکوب کننده ایمنی است و مانع از آن میشود که سیستم دفاعی بدن، اندام پیوندی را دفع کند. همچنین برای آرتریت روماتوئید شدید که به درمان های دارویی دیگر پاسخ نداده اند مصرف میشود.
بیماریهای خودایمن و کلاژن (از جمله لوپوس اریتماتوس سیستمیک، پلی میوزیت، درماتوزیت، میاستنی گراویس و التهاب مزمن روده) را نیز با آزاتیوپرین درمان می کنند.
آزاتیوپرین را غالباً زمانی تجویز می کنند که کورتیکواستروئیدها از عهده درمان برنیایند در این شرایط با آزاتیوپرین اثر این داروها را تقویت می نمایند و در برخی موارد کاهش دوز کورتیکواستروئیدها را امکان پذیر می کند.
آزاتیوپرین فقط تحت نظارت دقیق پزشک تجویز می گردد زیرا خطر عوارض نامطلوب جدی در پی دارد. این دارو از تولید گلبولهای سفید جلوگیری می کند در نتیجه خطر بروز عفونت و خونریزی زیاد و طولانی را افزایش می دهد.

طرز استفاده از دارو:
این دارو برای شما تجویز شده بدون توصیه پزشک آنرا تغییر ندهید.

اشکال دارو: قرص، تزریق

مقدار و زمان مصرف: معمولاً یکبار در روز همراه با غذا یا بعد از غذا.

مقدار مصرف برای بزرگسالان: ابتدا برحسب وزن بدن و نوع بیماری و سپس مقدار مصرف آن تنظیم میشود.

شروع تأثیر دارو: 2 الی 4 هفته. اثر ضد روماتیسمی تا 8 هفته یا بیشتر احساس نمیشود.

ادامه اثر دارو: اثرات ضد ایمنی ممکن است تا چند هفته پس از قطع دارو ادامه یابد.

توصیه غذایی: ـــــــــــــ

نگهداری از دارو: در محفظه سربسته، در محیط خشک و خنک دور از دسترس اطفال و نور باشد.

فراموش کردن نوبت دارو: به محض یادآوری، آن را ادامه دهید سپس برنامه تجویز شده را از نو آغاز کنید. اگر بیشتر از 2 نوبت را فراموش نموده اید پزشک را در جریان بگذارید.

متوقف کردن دارو: قطع دارو باید به دستور پزشک باشد. اگر بمنظور جلوگیری از دفع اندام پیوندی مصرف میشود قطع دارو می تواند منجر به دفع پیوند شود.

مصرف مقدار اضافی: مصرف تصادفی مقدار اضافی بی ضرر است اما مقدار بیشتر می تواند تهوع، استفراغ، درد شکم و اسهال به همراه داشته باشد.


عوارض نامطلوب:
اختلالات جهاز گوارش و تأثیرات نامطلوب برخون که می تواند منجر به گلودرد، تب و ضعف شود از عوارض شایع ازاتیوپرین به شمار می روند. خونریزی غیرطبیعی یا کبودی در زمان مصرف این دارو نشاندهنده کاهش میزان پلاکتهای خون است.

نشانه ها - تهوع/استفراغ، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک حاد.
نشانه ها - بی اشتهایی، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.
نشانه ها- ریزش مو، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها- ضعف/خستگی، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها- خونریزی غیرطبیعی و کبودی، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشک همه موارد. مراجعه به پزشک.

نشانه ها- یرقان، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشک همه موارد، مراجعه به پزشک.

نشانه ها- جوش، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشک همه موارد، مراجعه به پزشک.


تداخل دارویی:

آلوپورینول: مقدار آزاتیوپرین را در صورتی که با آلوپورنیول مصرف شود باید کاهش داد.

وارفارین: آزاتیوپرین، اثر وارفارین را متوقف می کند.

کوتریموکسازول و تری متوپریم: چنانچه با آزاتیوپرین مصرف شوند خطر ناراحتی های خونی را تشدید می کنند.

احتیاط:
در موارد زیر پزشک را مطلع سازید.
ناراحتی های کلیه و کبد، ابتلا به آبله مرغان، عفونت، التهاب لوزالمعده، اختلالات خونی، مصرف داروهای دیگر.

برای خانم های باردار: معمولاً آزاتیوپرین را در دوران بارداری تجویز نمی کنند هر چند تا بحال مشکلی دیده نشده است.

برای خانم های شیرده: راه یافتن این دارو به شیرمادر هنوز ثابت نشده است.

برای اطفال و کودکان: بی ضرر است.

برای سنین بالای 60: احتمال بروز عوارض نامطلوب بالاست. مقدار مصرف را باید کاهش داد.

مصرف این دارو در حین رانندگی و کارهای دشوار: ــــــــــ

الکل: ــــــــــــ

استفاده بلند مدت:
در مصرف دراز مدت آزاتیوپرین تا حدودی افزایش خطر برخی سرطان ها وجود دارد و همچنین تغییرات خونی احتمالاً رخ می دهند که با تنظیم مقدار دارو برطرف میشود. در خلال درمان دراز مدت، نباید در معرض نور خورشید قرار گرفت این اقدام در جلوگیری از بروز عوارض نامطلوب بر روی پوست موثر است.

مراقبت: آزمایش ترکیبات خونی معمولاً انجام میشود.